Nadchodząca aukcjaLXII Aukcja: Sztuka Dawna · 1 grudnia 2026, godz. 19:00
1/5
Oferta · Sztuka dawna (do 1945)Niedostępny

Wlastimil Hofman1881–1970

Tryptyk

Obiekt obecnie niedostępny
Datowanie
1921
Technika
olej, tektura
Wymiary
57 x 125 cm
Sygnatura i oznaczenia

sygn. i dat. l. d. (w lewej części tryptyku): "Wlastimil Hofman / Salwator 1921"

Proweniencja

kolekcja prywatna, Polska

ID obiektu
2657

Opis obiektu

"Jakikolwiek byłby czyjś stosunek do sztuki Hofmanna, nie może nikt odeprzeć pewnika, że w dobie dzisiejszej, bądźto nadmiernie materjalistycznej, zbyt kochającej mechanizację, bądź znów nazbyt czasem formalistycznie i ciasno ujmującej zadania sztuki, - Wlastimil wnosi wyjątkową a drogocenną zdolność wyrażenia uduchowień, zasłuchań w pieśń nurtów najbardziej głębokich i czystych w duszy ludzkiej. Wiele łączy go tutaj z mistrzem jego wielkim a inaczej różnorodnym i bogatym, z Jackiem Malczewskim. Własną jednak ma nutę Hofmann w szczególniejszej galerji oblicz o niezapomnianej ekspresji marzenia, o niezwykłych zapatrzeniach, o wyrazie przejmującym bezpośrednim duszy."

Marian Morelowski

Twórczość Wlastimila Hofmana niezmiennie budzi zainteresowanie kolekcjonerów. Czy dzieje się tak ze względu na rozbudowane, często wielopostaciowe sceny rodzajowe w idylliczno-wiejskiej scenerii, charakterystyczne typy postaci, głębokie, symboliczno-mistyczne przesłanie jego dzieł, a może fantazyjno-baśniową tematykę obrazów? Kompozycje malarza można odczytywać zarówno w kontekście religijnym, jak i czysto kulturowym. Posługuje się uniwersalnymi metaforami, dzięki czemu jego dzieła zyskują wymiar ponadczasowy. Ponadto Tadeusz Dobrowolski zwracał uwagę na nawiązywanie artysty do malowideł renesansowych, np. poprzez stosowanie schematu „Sacra Conversazione”. W prezentowanej pracy można odnaleźć te analogie. Co ciekawe, jak zauważa dalej Dobrowolski, malarz zastępuje postaci świętych - współczesnymi, często ludźmi ubogimi, dziećmi, starcami, co daje podłoże do ciekawych interpretacji.

Prezentowany obraz składa się z trzech części: wizerunku anioła, trzymającego paletę i pędzle w dłoni oraz dwóch postaci starców po prawej i lewej stronie obrazu. Mężczyzna widoczny w lewej części tryptyku to postać znana także z innych kompozycji artysty. Pojawienie się tego typu tryptyku w ofercie aukcyjnej to wyjątkowa rzadkość. Obraz z pewnością ma znamiona dzieła klasy muzealnej.

Omawiany obraz powstał rok po powrocie artysty z Paryża do Polski i zamieszkaniu w Krakowie. Okres ten można określić jako czas względnej stabilizacji w życiu Hofmana (wybudował dom i pracownię przy ulicy Spadzistej). W tym samym czasie co „Tryptyk” powstały obrazy: „Starzec przy kapliczce”, „Autoportret na tle Wawelu” czy „Przyjdź Królestwo Twoje”. Rok 1921 wiąże się także m. in. z organizacją wystawy prac Hofmana (wspólnie z Jerzym Fedkowiczem) w krakowskim Pałacu Sztuki czy zdobyciem wielkiego uznania dla obrazu „Spowiedź”, podczas wystawy w Paryżu (artysta uzyskał wtedy nominację na członka stowarzyszenia „Société Nationale des Beaux-Arts”). Zaledwie rok wcześniej, będąc jeszcze we Francji, odbyła się znacząca wystawa artysty w galerii Saint Honoré, podczas której zaprezentowano blisko sto dzieł malarza.

Bibliografia

Dobrowolski T., "Nowoczesne malarstwo polskie", t. 3, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1964.

Morelowski M., "Album wystawy zbiorowej dzieł Wlastimila Hofmanna z okazji jubileuszu 25-letniej pracy artysty", Komitet Jubileuszowy, Kraków 1928.

"Obrazy Wlastimila Hofmana z kolekcji polskich i czeskich", Muzeum Karkonoskie, Jelenia Góra – Szklarska Poręba, 2003

"W Szklarskiej Porębie wszystkie drogi prowadzą do Wlastimilówki", pod red. B. Danielskiej, Wydawnictwo AD REM Regina Chrześcijańska, Szklarska Poręba 2017.

O artyście

Wlastimil Hofman 1881–1970

Był malarzem pochodzenia czeskiego. Określa się go jako przedstawiciela nurtu symbolistycznego i sztuki tradycjonalistycznej. Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Floriana Cynka, później także u Jana Stanisławskiego, Leona Wyczółkowskiego i Jacka Malczewskiego. W latach 1899-1902 uczył się jeszcze u Jeana Léona Gérôme’a w paryskiej École des Beaux-Arts.

Karta artysty