1
z
2

Portret Józefa Januszkowskiego

ID: 3104

Wymiar

63 x 48 cm w świetle ramy

Technika

pastel/tektura

Sygnatura

sygn. i dat. p. g.: "Ign Witkiewicz / 1930 / IV / (T.E)"

Datowanie

1930

Sześcioletni Józik sportretowany w kwietniu 1930 roku był synem znanego zakopiańskiego lekarza Aleksandra Januszkowskiego. Józef był taternikiem, przewodnikiem tatrzańskim, zasłużonym w wyznaczaniu nowych szlaków wspinaczkowych. Pracował w Tatrzańskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym, uprawiał narciarstwo wysokogórskie. Zmarł tragicznie w wieku zaledwie 43 lat.

„Portret Józefa Januszkowskiego” zalicza się do typowych wizerunków dziecięcych malowanych przez artystę. Anna Żakiewicz charakteryzowała: „przeważnie portretował je frontalnie, za stołem, na którym stawiał talerz z owocami […]”. Ugrzeczniona postać chłopca, zwraca uwagę nietypową dla wieku powagą i zamyślonym spojrzeniem. Piękny portret należy do typu E. W kategoryzacji, będącej częścią regulaminu Firmy Portretowej Witkacego, oznacza on: „dowolną interpretacje psychologiczną, według intuicji firmy”. Przy czym artysta podkreślał: „Typ E nie zawsze możliwy do wykonania”. Osobna kategoria – typ dziecinny (B+E) to „wykonanie więcej szkicowe”.


W 1930 roku Stanisław Ignacy Witkiewicz namalował również Aleksandra Januszkowskiego (skatalogowany w książce Ireny Jakimowicz, Anny Żakiewicz „Stanisław Ignacy Witkiewicz 1885-1939”).

Opis obiektu

na odwrocie pieczątka wystawowa: "EKSPONOWANY NA WYSTAWIE / „Stanisław Ignacy Witkiewicz – twarze” / zorganizowanej przez Muzeum Tatrzańskie / ZAKOPANE, Koziniec 8 / w ramach obchodów 100-lecia urodzin artysty / pod patronatem UNESCO / w terminie 1985 – VI – IX / Komisarz wystawy M. Nodzyńska"

Dodatkowy opis