Nadchodząca aukcjaLXII Aukcja: Sztuka Dawna · 1 grudnia 2026, godz. 19:00
rama1/3
Oferta · Sztuka współczesna (po 1945)Niedostępny

Łukasz Rudeckiur. 1979

Święty Dyzma, z cyklu: Święci Świeccy

Obiekt obecnie niedostępny
Datowanie
2024
Technika
olej, płótno
Wymiary
140 x 120 cm
Sygnatura i oznaczenia

sygn., dat. i opisany na odwrocie: ŁUKASZ RUDECKI / LR [monogram] / ŚWIĘTY DYZMA 2024 [przekreślona cyfra 5]

Proweniencja

kolekcja prywatna, Polska

ID obiektu
3036

Informacje dodatkowe

Obraz wystawiany:

- Łukasz Rudecki Święci Świeccy, BWA Ostrowiec, 13.04.2024 - 21.06.2024

- Święci Świeccy, Tichauer Art Gallery, 30.08.2024 - 06.10.2024

Opis obiektu

W swoim głośnym cyklu „Święci Świeccy”, artysta dokonuje brawurowej analizy współczesnych mitów, których reprezentantami stały się ikony popkultury (w tym wypadku giganci sportu). W zbiorowej wyobraźni zajęli oni miejsce dawnych bogów, a popularność i szacunek, jakimi są obdarzani, sprawia że traktuje się ich niemal jak świętych.


Prezentowana praca poświęcona Diego Maradonie to kwintesencja tego cyklu. Rudecki nie maluje jedynie sportowca - maluje postać tragicznego półboga, postać kultową, wokół której wytworzyła się religijna aura. Artysta używając modelunku światłocieniowego oraz stosując odwołania do symboliki sacrum (aureola, św. Dyzma), przenosi stadionowe emocje w sferę metafizyczną. Znamiennym jest przywołanie ikony katolickiego świętego - dobrego łotra, który był jednym z przestępców ukrzyżowanych obok Chrystusa. Malarz wykorzystując apokryf tego świętego do historii Maradony, genialnie oddaje napięcie między jego sportowym geniuszem a ludzką ułomnością.


Prace z cyklu „Święci Świeccy” prezentowane były w Instytucie Polskim w Paryżu. To nie tylko wysokiej klasy malarstwo, ale i niezwykle celny komentarz socjologiczny. Łukasz Rudecki, jako wnikliwy obserwator rzeczywistości, stworzył pomost między sztuką wysoką a ikonami masowej wyobraźni. To malarstwo prowokujące do pytań o to, komu i dlaczego stawiamy dziś pomniki.

O artyście

Łukasz Rudecki ur. 1979

Należy do grona współczesnych polskich malarzy figuratywnych związanych ze środowiskiem akademickim i szeroko rozumianym nurtem nowej figuracji. Jest absolwentem Katedry Sztuki Politechniki Radomskiej, obecnego Wydziału Sztuki Uniwersytetu Radomskiego, gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Aleksandra Olszewskiego oraz aneks z grafiki warsztatowej pod kierunkiem prof. Krzysztofa Wyznera. W 2009 roku obronił doktorat zatytułowany „N-FIGURY. Konkret, aluzja, symbol w moim malarstwie”, natomiast w 2018 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego. Od wielu lat związany jest z macierzystą uczelnią jako wykładowca i profesor Wydziału Sztuki.

Karta artysty