Nadchodząca aukcjaLXII Aukcja: Sztuka Dawna · 1 grudnia 2026, godz. 19:00
1/3
Oferta · Sztuka współczesna (po 1945)Niedostępny

Alfred Lenica1899–1977

Silnik biologiczny

Obiekt obecnie niedostępny
Datowanie
1962
Technika
olej, płótno
Wymiary
100 x 134 cm
Sygnatura i oznaczenia

sygn. p. d.: lenica;

sygn., dat. i autorsko opisany na odwrocie: A. LENICA / 1962 / WARSZAWA / "SILNIK BIOLOGICZNY" / 134 x 100;

na odwrocie: 

- oznaczenia na płótnie: 15/13, 13 (w kole); 

- nalepka wystawowa Muzeum w Ołomuńcu: Abstrakce.PL / Abstrakce v polské malbé 1945-2017 / 20. dubna – 19. srpna 2018 / Muzem uméní Olomouc, Denisova 47, Česká rep. / […] / 16 Alfred Lenica, Silnik biologiczny, 1962;

- nalepka muzealna: MUZEUM NARODOWE / W WARSZAWIE Nr. inw. 3168Tc/72 / Nr. kat. / 1598/On/59;

- wklejka na krośnie z oznaczeniem: 2982/13/8

Proweniencja

- ze spuścizny po artyście

- kolekcja prywatna, Warszawa (od 2000 r.)

ID obiektu
45

Informacje dodatkowe

Wielokrotnie doceniany w instytucjach muzealnych i przywoływany w literaturze obraz „Silnik biologiczny” zdaje się być doskonałą odpowiedzią na wątpliwości Alfreda Lenicy, ujawniające się w powyższej wypowiedzi. Twórczość tego znakomitego malarza awangardzisty dowodzi jak głęboko zakorzeniona jest, także w świecie współczesnym, potrzeba nasycenia estetycznymi i metaforycznymi treściami. Jego malarstwo, o charakterystycznym, wibrującym splocie kształtów i barw, dobrze oddaje witalność i dynamizm naszych czasów. Język abstrakcji, którym sprawnie posługiwał się artysta i towarzyszące mu surrealistyczne formy, nie ulegają przedawnieniu.


Oferowany obraz jest kwintesencją w pełni ukształtowanego stylu artysty. Łączy inspiracje światem przyrody, energią płynącą z biologicznego istnienia z ekspresyjnym oddaniem emocji i wewnętrznych przeżyć twórcy. Koresponduje z tym także kolorystyka dzieła, współgrające soczyste zielenie, tonujące plamy bieli i tak typowe dla artysty ciemne tło. Lenica, będąc malarzem i muzykiem, w naturalny sposób łączył te dziedziny sztuki, przenosząc na płótna swoich dzieł specyficzną harmonię w budowie kompozycji. Choć formy wynurzające się z płócien malarza są nieprzewidywalne, niedookreślone, trudno definiowalne, tworzą spójną, niezwykle rytmiczną całość. Mówił: „muzyka ułatwiła mi poznanie barwy i dźwięku. Po próbach wykorzystania kubizmu, później ekspresjonizmu nawiązałem do metod surrealistów. Jestem przekonany, że jedynie tutaj, w pojęciu metaforycznym możliwe jest łączenie barwy (farby) zagarniającej przestrzeń, oraz tonu (dźwięku) rytmizującego czas”.


Obraz „Silnik biologiczny” eksponowany był na wystawach niemal od czasu swego powstania, co dowodzi jak reprezentacyjny i ważny jest w ukazywaniu twórczości artysty. Pierwsza połowa lat 60., a więc okres, z którego pochodzi dzieło, zapisała się w biografii malarza szeregiem znaczących wystaw, także zagranicznych, jak choćby w Galerie Ferrero w Genewie, nowojorskiej D’Arcy Galleries czy Galeria de Arte Galiano y Concordia w Hawanie. W Polsce w 1962 roku został wyróżniony Grand Prix na I Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie, swoje prace prezentował przykładowo w poznańskim Arsenale, krakowskiej Galerii Krzysztofory czy podczas warszawskich Konfrontacji 63. 

Opis obiektu

Czy sztuka jako motor biologicznego życia, jako religia, jako społeczna oraz polityczna funkcja w warunkach cywilizacji nowoczesnej ma rację istnienia - nie wiem. Maluję, ponieważ chciałbym wiedzieć.

Alfred Lenica

Bibliografia

- Alfred Lenica. Malarstwo, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych „Zachęta”, Warszawa 1974, kat. 354

- Alfred Lenica [katalog wystawy], pod red. Beaty Gawrońskiej-Oramus, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Wrocław 2014, s.170 (il. barwna)

- Alfred Lenica. Malarstwo, Wydawnictwo Bosz, 2016, s. 48. (il. barwna)

- Abstrakcja w malarstwie polskim 1945-2017, pod red. Beaty Gawrońskiej-Oramus, Muzeum Sztuki w Ołomuńcu, 2018, s. 170 (il. barwna)

O artyście

Alfred Lenica 1899–1977

Jeden z najważniejszych twórców polskiej awangardy XX wieku, malarz abstrakcyjny związany z Poznaniem, Krakowem i Warszawą, z wykształcenia skrzypek i ekonomista. W latach 20. studiował ekonomię na Uniwersytecie Poznańskim oraz grę na skrzypcach w tamtejszym Konserwatorium, równolegle kształcąc się w prywatnym Instytucie Sztuk Pięknych u Adama Hannytkiewicza i Piotra Kubowicza. Po wojnie współtworzył poznańską grupę 4F+R (farba, forma, fantastyka, faktura + realizm), a od połowy lat 60. był członkiem Grupy Krakowskiej, stając się jednym z filarów polskiej sztuki niefiguratywnej. Miał szereg ważnych wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą – m.in. w Zachęcie, w galeriach w Genewie, Poznaniu i Krakowie – a poświęcone mu monograficzne pokazy organizowały Muzea Narodowe, m.in. we Wrocławiu i Krakowie. Jego prace znajdują się dziś w najważniejszych kolekcjach muzealnych w kraju oraz licznych kolekcjach prywatnych.

Karta artysty