Nadchodząca aukcjaLXII Aukcja: Sztuka Dawna · 1 grudnia 2026, godz. 19:00
bez ramy1/3
Oferta · Sztuka współczesna (po 1945)Niedostępny

Alfred Lenica1899–1977

Labirynt

Obiekt obecnie niedostępny
Datowanie
1958
Technika
olej, płótno
Wymiary
54 x 65 cm
Sygnatura i oznaczenia

sygn. l. d.: lenica

sygn., dat. i opisany na odwrocie: A. LENICA / WARSZAWA / 1958 / 65 X 54 / „LABIRYNT”

Proweniencja

kolekcja prywatna, Polska

ID obiektu
1265

Opis obiektu

Obraz wystawiany:

- Alfred Lenica. Malarstwo, Państwowa Galeria Sztuki, Sopot, czerwiec - sierpień 2004

- Alfred Lenica, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 3 września - 19 października 2014

- Alfred Lenica, Muzeum Umění, Olomouc, lipiec 2015

- Alfred Lenica. 50 lat później, Galeria Krzysztofory, 1965, grudzień 2015


Obraz reprodukowany i wzmiankowany:

- katalog Zachęty nr 152

- Alfred Lenica. Malarstwo [katalog wystawy], Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 2004, s. 33

- Alfred Lenica, pod red. B. Gawrońskiej-Oramus, Warszawa 2014, s. 146



Dzieła Alfreda Lenicy z lat 50. należą do jednych z najbardziej cenionych realizacji malarskich artysty, obecnych w kolekcjach muzealnych i prywatnych jako kanoniczne przykłady polskiego taszyzmu. Obraz „Labirynt”, o udokumentowanej historii ekspozycyjnej i bibliograficznej, jest obiektem o wysokim potencjale kolekcjonerskim. Reprezentuje charakterystyczny dla twórcy sposób konstruowania przestrzeni poprzez dynamiczny układ plam barwnych i ekspresyjną strukturę kompozycji. Splątane linie i wyraźne zestawienia kolorystyczne, wzmacniają intensywność malarskiego gestu artysty.




*wszelkie prawa zastrzeżone - Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski (www.polskidomaukcyjny.com.pl)

O artyście

Alfred Lenica 1899–1977

Jeden z najważniejszych twórców polskiej awangardy XX wieku, malarz abstrakcyjny związany z Poznaniem, Krakowem i Warszawą, z wykształcenia skrzypek i ekonomista. W latach 20. studiował ekonomię na Uniwersytecie Poznańskim oraz grę na skrzypcach w tamtejszym Konserwatorium, równolegle kształcąc się w prywatnym Instytucie Sztuk Pięknych u Adama Hannytkiewicza i Piotra Kubowicza. Po wojnie współtworzył poznańską grupę 4F+R (farba, forma, fantastyka, faktura + realizm), a od połowy lat 60. był członkiem Grupy Krakowskiej, stając się jednym z filarów polskiej sztuki niefiguratywnej. Miał szereg ważnych wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą – m.in. w Zachęcie, w galeriach w Genewie, Poznaniu i Krakowie – a poświęcone mu monograficzne pokazy organizowały Muzea Narodowe, m.in. we Wrocławiu i Krakowie. Jego prace znajdują się dziś w najważniejszych kolekcjach muzealnych w kraju oraz licznych kolekcjach prywatnych.

Karta artysty