Menu
Zamówienie

Wyczółkowski Leon (1852-1936) "Alina" - poz. katalogowa 5

  • Cena wywoławcza: 390 000 zł
  • Estymacja: 500 000 - 650 000
  • Datowanie: 1880 r.
  • sygnatura: sygn. i dat. p. d.: "Leon Wyczółkowski / 1880 r / Kraków"
  • Technika: olej/płótno
  • Wymiar: 93,5 x 138,7 cm
Katalog online Katalog Issuu Zlecenie licytacji Katalog PDF

 

 

 

Obraz stanowi malarską ilustrację do dramatu „Balladyna” Juliusza Słowackiego.

 

na odwrocie nalepki:

- [TOW.] ".PRZYJ. SZTUK PIĘKN. W KRAKOWIE / nr. 137 / Autor Wyczółkowski Leon / Tytuł dzieła Alina / Rodzaj dzieła olej Wym: 92 x 135 / Podpis autora Sygnatury";

- "Muzeum Narodowe w Krakowie / Wystawa „Leon Wyczółkowski (1852-1936) w 150. rocznicę urodzin artysty” / Alina, ok. 1880 / Olej, płótno / Kolekcja prywatna";

 - "Leon Wyczółkowski / Alina / własność prywatna; Kraków / MNP – nr prot.: 31/7257/2010 / Wystawa „Dzieje Pracowni”; Poznań";

na blejtramie opisy:

- "MN"

 

Obraz wystawiany:

- Salon Krywulta, Warszawa, 1880.

- „Leon Wyczółkowski (1852-1936) w 150. rocznicę urodzin artysty”, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2002-2003.

- „Dzieje Pracowni”, Muzeum Narodowe w Poznaniu.

 

Obraz reprodukowany, wymieniany w publikacjach (przykładowa literatura):

- „Tygodnik Ilustrowany”, 1880, nr 239, s. 55.

- „Sztuki Piękne. Miesięcznik poświęcony architekturze, rzeźbie, malarstwu, grafice i zdobnictwu. Organ Polskiego Instytutu Sztuk Pięknych”, Kraków, Wydawnictwo Polskiego Instytutu Sztuk Pięknych, Nakład Drukarni Narodowej w Krakowie, rocznik pierwszy, październik 1924 - wrzesień 1925, tom 2/2, s. 351-352.

- „Sztuki Piękne. Miesięcznik poświęcony architekturze, zdobnictwu, malarstwu, rzeźbie, grafice”, Kraków-Warszawa, Wydawnictwo Polskiego Instytutu Sztuk Pięknych, Nakład Drukarni Narodowej w Krakowie, rok ósmy, 1932, s. 176.

- „Wyczółkowski”, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych , Kraków, czerwiec-lipiec 1932, s. 4, poz. 1.

- „Leon Wyczółkowski. Wystawa obrazów i grafiki w setną rocznicę urodzin artysty 1852-1952, Muzeum Narodowe, Kraków, czerwiec-lipiec 1952, Pałac Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, s. 21, poz. 5, tabl. 2 (il. cz-b.), s.10.

- Tadeusz Dobrowolski, „Nowoczesne malarstwo polskie”, tom II, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Kraków 1960, s. 240.

- Tadeusz Dobrowolski, „Sztuka Młodej Polski”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1963, s. 206.

- Wiesław Juszczak, „Teksty o malarzach. Antologia polskiej krytyki artystycznej 1890-1918”, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1976, s. 70, 77.

- Jerzy Malinowski, „Leon Wyczółkowski”, Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, Kraków 2002, wydanie II, s. 8.

- „Leon Wyczółkowski 1852-1936. W 150 rocznicę urodzin artysty”, Muzeum Narodowe, Kraków 2002, s. 5, s. 6 (il. barwna).

- Krystyna Kulig-Janarek, Wacława Milewska, „Leon Wyczółkowski 1852-1936. W 150 rocznicę urodzin artysty”, Muzeum Narodowe, Kraków 2003, s. 11, s. 39, s. 75 (il. barwna).

- Anna Bernat, „Leon Wyczółkowski [1852-1936]”, Edipresse Polska, Warszawa 2006, s. 18, 90.

 

Proweniencja:

- Salon Krywulta

- Alfred Altenberg

- dr L. Ocetkiewicz, Kraków

- Czesław Kiełbiński, Kraków

- kolekcja prywatna

 

 

Przedstawione w ujęciu fantastycznym dzieło powstało pod wpływem sugestii znanego malarza, a później świętego Kościoła katolickiego - Adama Chmielowskiego (Brata Alberta). Wyczółkowski i Chmielowski nawiązali bliższą znajomość podczas pobytu we Lwowie w 1879 roku.

W centralnej przestrzeni obrazu znajduje się ciało pięknej dziewczyny leżące na łące wśród kwiatów i krzaków malin. Wyczółkowski z niezwykłą subtelnością przedstawił postać Aliny. Bladość jej twarzy koresponduje z bielą sukni, jednocześnie kolorystycznie kontrastując ze stonowaną zielenią i ciemnymi barwami dominującymi w obrazie. Nastrój baśniowości artysta wydobył poprzez motyle unoszące się nad głową martwej dziewczyny. Symbolizują one duszę i jednocześnie kruchość życia. Bezpośrednim nawiązaniem do dramatu Słowackiego jest narzędzie zbrodni Balladyny – nóż leżący nieopodal dzbanka z wysypanymi malinami.

To druga wersja tego motywu. Pierwowzór znacząco różni się zarówno sposobem przedstawienia głównej bohaterki, jak i bardziej realistycznym ujęciem sceny.

Prezentowany obraz „Alina” został namalowany w stosunkowo wczesnym okresie życia artysty. Jednocześnie można go traktować jako dzieło powstałe na przełomie artystycznych etapów w twórczości malarza. Lata 70. XIX wieku to okres edukacji, początkowo w Klasie Rysunkowej w Warszawie (u Rafała Hadziewicza i Wojciecha Gersona), następnie w Monachium (u Aleksandra Wagnera) i wreszcie u Jana Matejki.

W baśniowej wersji „Aliny” można dostrzec nawiązania do obrazów Johna Everetta Millaisa „Ofelia” z 1852 roku czy Paula Delaroche „Męczennica chrześcijańska” z 1855 roku. Inspiracje „Balladyną” Słowackiego już w sylwestra 1876 roku zaowocowały szkicem ołówkowym zabitej Aliny. Co ciekawe, motyw ten pojawił się w innym dziele malarza zatytułowanym „Obrazek, jakich wiele” z 1883 roku. Scena rodzajowa przedstawia młodą parę przyglądającą się wizerunkowi Aliny w ujęciu fantastycznym. Ponownie temat z dramatu Słowackiego pojawił się w twórczości Wyczółkowskiego dopiero w 1930 roku. Prezentowany obraz zajmuje wyjątkowe miejsce w dorobku malarza. W podobnej konwencji fantastycznej nie został powtórzony przez artystę.

Proweniencja opisywanej „Aliny” obejmuje m. in. lwowską rodzinę wydawców i księgarzy – Altenbergów, krakowskiego lekarza L. Ocetkiewicza czy Czesława Kiełbińskiego – artystę, rzeczoznawcę sztuki, współpracującego ze Stanisławem Szukalskim i Szczepem Rogate Serce.


Biografia: Wyczółkowski Leon (1852-1936)

Leon Wyczółkowski żył w latach 1852-1936.

Urodził się w miejscowości Huta Miastkowska koło Garwolina, zmarł w Warszawie. Był znakomitym malarzem, grafikiem, wieloletnim pedagogiem. Uczęszczał do warszawskiej Klasy Rysunkowej w latach 1869-1875. Jego profesorem był Wojciech Gerson i Aleksander Kamiński. Swoją wiedzę uzupełniał także w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium pod opieką Aleksandra Wagnera oraz w Paryżu i Krakowie (u Jana Matejki w Szkole Sztuk Pięknych w okresie 1877-1879). Podróżował do Włoch, Francji, Holandii, Anglii, na Ukrainę. We Lwowie zaprzyjaźnił się z A. Chmielowskim. Od 1895 roku zamieszkał w Krakowie, gdzie został wykładowcą Szkoły Sztuk Pięknych (profesorem krakowskiej uczelni był w latach 1895-1911). Prowadził także katedrę grafiki na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (od 1934 roku). W Paryżu zapoznał się z impresjonizmem. Inspirował się także koloryzmem i symbolizmem. Tematem jego obrazów początkowo były sceny historyczno-rodzajowe, następnie portrety i sceny salonowe. Malował pejzaże (przede wszystkim tatrzańskie), martwe natury, zabytki architektoniczne, kwiaty. Artysta w swoim malarstwie ukazywał sentymentalny stosunek do przyrody i zainteresowanie tematami ojczystymi. Wyczółkowski tworzył w technice olejnej, akwareli i pastelu, zajmował się również rzeźbą i grafiką (od 1918 roku). W grafice wykorzystywał techniki trawione, autolitografię, różnorodność rozwiązań formalnych (do jego prac zalicza się m. in. teki tematyczne, np. „Tatry”, „Stara Warszawa”). Artysta był jednym z założycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka“ i uczestniczył w prawie wszystkich jej wystawach. Wyczółkowski otrzymał Złoty Krzyż Zasługi oraz inne wyróżnienia artystyczne.

 >> Zobacz katalog wystawy Leona Wyczółkowskiego <<

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Polecamy