Menu
Zamówienie

Starowieyski Franciszek (1930-2009) "Według kantaty Bacha" - poz. katalogowa 36

  • Cena wywoławcza: 4 000 zł
  • Estymacja: 6 000 - 7 000
  • Datowanie: 1973 r.
  • sygnatura: sygn. u dołu: "F Starowieyski."
  • Technika: akwarela, kredka/papier
  • Wymiar: 52 x 38 cm w św. p-p.
Katalog online Katalog Issuu Zlecenie licytacji Katalog PDF

 

 

napis u dołu (częściowo czytelny): "nach de cantate Bach's / Gott ist mein König in der nacht / 23.IX.1673 903eichet"?

Franciszek Starowieyski był doskonałym rysownikiem, malarzem, mistrzem plakatu, miłośnikiem XVII-wiecznej sztuki. Jego artystyczne wizje, ocierające się o makabrę i prowokację, stanowiły komentarz na temat ludzkiego ciała. Malarz poddawał je często deformacji. Jednocześnie typowe dla niego było posługiwanie się groteską, surrealizmem, fascynacja przemijaniem. Rysunek „Według kantaty Bacha” zwraca uwagę mocnym, symbolicznym przekazem. Artysta antydatował swoje prace o 300 lat wstecz, począwszy od 1970 roku. Opisywana praca powstała trzy lata później. W tym samym roku Starowieyski otrzymał Grand Prix na Biennale Sztuki Współczesnej w São Paulo. W kolejnych latach m. in. Grand Prix za plakat filmowy na festiwalu w Cannes i Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu w Paryżu.

 


Biografia: Starowieyski Franciszek (1930-2009)

Franciszek Starowieyski (1930-2009) urodził się w Bratkówce koło Krosna w roku 1930, zmarł w 2009 roku w Warszawie.

Znakomity malarz, scenograf, grafik, jedna z najciekawszych postaci polskiej sztuki współczesnej. Starowieyski był miłośnikiem sztuki XVII-wiecznej, wielbicielem Salwadora Dali. Lubił prowokować. Co ciekawe, jak pisze Ewa Gorządek: "od 1970 roku artysta antydatował swoje prace o 300 lat wstecz - twierdząc, że oddaje to jego stan ducha i umysłu". Tworzył także pod pseudonimem Jan Byk. W 1985 roku, jako pierwszy Polak, prezentował swoje prace w Museum of Modern Art w Nowym Jorku.
Franciszek Starowieyski pochodził z rodziny szlacheckiej. Podczas II wojny światowej wraz z bliskimi zamieszkał w Krakowie. Artysta studiował malarstwo na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod opieką Wojciecha Weissa i Adama Marczyńskiego. Dyplom uzyskał w 1955 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Michała Byliny. Był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej. W jego twórczości często pojawiał się motyw przemijania i ludzkiego ciała. Charakterystyczne dla artysty było posługiwanie się groteską, nawiązywaniem do surrealizmu i oryginalna wyobraźnia. W sztuce Starowieyskiego można znaleźć inspiracje barokową estetyką. Ważną rolę odgrywa w niej metafora. Starowieyski pracował jako wykładowca Berliner Hochschule der Kunste i Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie. Był utalentowanym rysownikiem. Zajmował się poza tym grafiką książkową, projektami scenograficznymi, tworzeniem plakatów teatralnych i filmowych (np. do "Iluminacji" Krzysztofa Zanussiego, "Białego małżeństwa" Tadeusza Różewicza, "Portretu Doriana Graya" John Osborne`a). Artystę zalicza się do przedstawicieli tzw. "polskiej szkoły plakatu" (wykonał ich ponad 300). Współpracował z Teatrem Dramatycznym. Starowieyski był twórcą Teatru Rysowania (m. in. w Wenecji i Paryżu), podczas którego, przy obecności publiczności, powstawały wielkoformatowe kompozycje. Największy, jak podaje Ewa Gorządek, powstał na Biennale w Wenecji w 1986 roku. Artysta udzielał się również w branży filmowej. Wystąpił w produkcjach Andrzeja Wajdy i Krzysztofa Zanussiego. Film Andrzeja Papuzińskiego "Bykowi chwała", poświęcony jest malarzowi. wiele podróżował, m. in. do Stanów Zjednoczonych czy Francji. Starowieyski był wykładowcą Berliner Hochschule der Kunste i Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie. Został wyróżniony m. in. Grand Prix na Biennale Sztuki Współczesnej w São Paulo (1973 r.), Grand Prix za plakat filmowy na festiwalu w Cannes (1974 r.), Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu w Paryżu (1975 r.).

 

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Polecamy