Menu
Zamówienie

Starowieyski Franciszek (1930-2009) "Szkice – praca dwustronna" - poz. katalogowa 34

  • Cena wywoławcza: 2 000 zł
  • Estymacja: 2 800 - 3 500
  • Datowanie: ok. 1994/1995 r.
  • Technika: węgiel, kredka/papier
  • Wymiar: 20,3 x 57 cm w św. p-p.
Katalog online Katalog Issuu Zlecenie licytacji Katalog PDF

 

 

na odwrocie:

- pieczęć: "z rysunków Franciszka Starowieyskiego";

- napis: "Potwierdzam autentyczność / T. Starowieyska"

Rysunek najpewniej jest jednym ze szkiców wykorzystanych w kompozycji „Przeciw Beckettowi”, datowanej na 1995 rok. To wykonane w technice mieszanej płótno powstało podczas 21 edycji Teatru Rysowania. Ta unikalna, autorska forma Starowieyskiego, polegała na publicznym akcie twórczym, podczas którego rysował, rozmawiał z widzami, wykorzystywał rekwizyty, meble. Pozowały artyście także nagie modelki. Niepowtarzalne projekty plastyczne trwały kilka dni. Pomimo wrażenia spontaniczności, koncepcja każdego spektaklu była przez artystę dopracowywana i wzbogacana szkicami (opisywany rysunek to przykład szkicu koncepcyjnego, modyfikowanego w trakcie realizacji dzieła). Pierwszy Teatr Rysowania miał miejsce w 1980 roku w Świdwinie (w sumie zostało ich zrealizowanych ok. 30).


Biografia: Starowieyski Franciszek (1930-2009)

Franciszek Starowieyski (1930-2009) urodził się w Bratkówce koło Krosna w roku 1930, zmarł w 2009 roku w Warszawie.

Znakomity malarz, scenograf, grafik, jedna z najciekawszych postaci polskiej sztuki współczesnej. Starowieyski był miłośnikiem sztuki XVII-wiecznej, wielbicielem Salwadora Dali. Lubił prowokować. Co ciekawe, jak pisze Ewa Gorządek: "od 1970 roku artysta antydatował swoje prace o 300 lat wstecz - twierdząc, że oddaje to jego stan ducha i umysłu". Tworzył także pod pseudonimem Jan Byk. W 1985 roku, jako pierwszy Polak, prezentował swoje prace w Museum of Modern Art w Nowym Jorku.
Franciszek Starowieyski pochodził z rodziny szlacheckiej. Podczas II wojny światowej wraz z bliskimi zamieszkał w Krakowie. Artysta studiował malarstwo na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod opieką Wojciecha Weissa i Adama Marczyńskiego. Dyplom uzyskał w 1955 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Michała Byliny. Był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej. W jego twórczości często pojawiał się motyw przemijania i ludzkiego ciała. Charakterystyczne dla artysty było posługiwanie się groteską, nawiązywaniem do surrealizmu i oryginalna wyobraźnia. W sztuce Starowieyskiego można znaleźć inspiracje barokową estetyką. Ważną rolę odgrywa w niej metafora. Starowieyski pracował jako wykładowca Berliner Hochschule der Kunste i Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie. Był utalentowanym rysownikiem. Zajmował się poza tym grafiką książkową, projektami scenograficznymi, tworzeniem plakatów teatralnych i filmowych (np. do "Iluminacji" Krzysztofa Zanussiego, "Białego małżeństwa" Tadeusza Różewicza, "Portretu Doriana Graya" John Osborne`a). Artystę zalicza się do przedstawicieli tzw. "polskiej szkoły plakatu" (wykonał ich ponad 300). Współpracował z Teatrem Dramatycznym. Starowieyski był twórcą Teatru Rysowania (m. in. w Wenecji i Paryżu), podczas którego, przy obecności publiczności, powstawały wielkoformatowe kompozycje. Największy, jak podaje Ewa Gorządek, powstał na Biennale w Wenecji w 1986 roku. Artysta udzielał się również w branży filmowej. Wystąpił w produkcjach Andrzeja Wajdy i Krzysztofa Zanussiego. Film Andrzeja Papuzińskiego "Bykowi chwała", poświęcony jest malarzowi. wiele podróżował, m. in. do Stanów Zjednoczonych czy Francji. Starowieyski był wykładowcą Berliner Hochschule der Kunste i Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie. Został wyróżniony m. in. Grand Prix na Biennale Sztuki Współczesnej w São Paulo (1973 r.), Grand Prix za plakat filmowy na festiwalu w Cannes (1974 r.), Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu w Paryżu (1975 r.).

 

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Polecamy