Menu
Zamówienie

Starowieyski Franciszek (1930-2009) "Ewa Starowieyska"

  • 3 100 zł

Skontaktuj się z nami
  • Technika: gwasz, ołówek/papier
  • Wymiar: 60 x 17,5 cm w św. p-p.

 

 

na odwrocie:

- pieczątka: "z rysunków Franciszka Starowieyskiego"

- napis: "Potwierdzam autentyczność / T. Starowieyska / 19 01 2010"

Wyjątkowa, osobista praca, przedstawiająca wybitną scenograf i pierwszą żonę artysty - Ewę Starowieyską. Ukazana z humorem, w swobodnej stylistyce, dodatkowo przywołuje pseudonim malarza – Jan Byk. Ewa Starowieyska współpracowała z czołowymi polskimi reżyserami, m. in.: Konradem Swinarskim, Erwinem Axerem, Maciejem Englertem, Andrzejem Wajdą czy Krzysztofem Zanussim. Zajmowała się nie tylko scenografią teatralną, ale i operową. Jej praca twórcza obejmowała również Teatr Telewizji czy film. Wśród jej niezwykle bogatego dorobku znajdują się realizacje do takich spektakli jak: „Testament psa” Arianno Suassuny, „Kariery Artura Ui” Bertolta Brechta, „Sen nocy letniej” Szekspira czy  „Mistrz i Małgorzata” według powieści Michaiła Bułhakowa.


Biografia: Starowieyski Franciszek (1930-2009)

Franciszek Starowieyski (1930-2009) urodził się w Bratkówce koło Krosna w roku 1930, zmarł w 2009 roku w Warszawie.

Znakomity malarz, scenograf, grafik, jedna z najciekawszych postaci polskiej sztuki współczesnej. Starowieyski był miłośnikiem sztuki XVII-wiecznej, wielbicielem Salwadora Dali. Lubił prowokować. Co ciekawe, jak pisze Ewa Gorządek: "od 1970 roku artysta antydatował swoje prace o 300 lat wstecz - twierdząc, że oddaje to jego stan ducha i umysłu". Tworzył także pod pseudonimem Jan Byk. W 1985 roku, jako pierwszy Polak, prezentował swoje prace w Museum of Modern Art w Nowym Jorku.
Franciszek Starowieyski pochodził z rodziny szlacheckiej. Podczas II wojny światowej wraz z bliskimi zamieszkał w Krakowie. Artysta studiował malarstwo na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod opieką Wojciecha Weissa i Adama Marczyńskiego. Dyplom uzyskał w 1955 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Michała Byliny. Był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej. W jego twórczości często pojawiał się motyw przemijania i ludzkiego ciała. Charakterystyczne dla artysty było posługiwanie się groteską, nawiązywaniem do surrealizmu i oryginalna wyobraźnia. W sztuce Starowieyskiego można znaleźć inspiracje barokową estetyką. Ważną rolę odgrywa w niej metafora. Starowieyski pracował jako wykładowca Berliner Hochschule der Kunste i Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie. Był utalentowanym rysownikiem. Zajmował się poza tym grafiką książkową, projektami scenograficznymi, tworzeniem plakatów teatralnych i filmowych (np. do "Iluminacji" Krzysztofa Zanussiego, "Białego małżeństwa" Tadeusza Różewicza, "Portretu Doriana Graya" John Osborne`a). Artystę zalicza się do przedstawicieli tzw. "polskiej szkoły plakatu" (wykonał ich ponad 300). Współpracował z Teatrem Dramatycznym. Starowieyski był twórcą Teatru Rysowania (m. in. w Wenecji i Paryżu), podczas którego, przy obecności publiczności, powstawały wielkoformatowe kompozycje. Największy, jak podaje Ewa Gorządek, powstał na Biennale w Wenecji w 1986 roku. Artysta udzielał się również w branży filmowej. Wystąpił w produkcjach Andrzeja Wajdy i Krzysztofa Zanussiego. Film Andrzeja Papuzińskiego "Bykowi chwała", poświęcony jest malarzowi. wiele podróżował, m. in. do Stanów Zjednoczonych czy Francji. Starowieyski był wykładowcą Berliner Hochschule der Kunste i Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie. Został wyróżniony m. in. Grand Prix na Biennale Sztuki Współczesnej w São Paulo (1973 r.), Grand Prix za plakat filmowy na festiwalu w Cannes (1974 r.), Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu w Paryżu (1975 r.).

 

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Polecamy