Menu
Zamówienie

Starowieyski Franciszek (1930-2009) "Akt"

  • 8 000 zł

Skontaktuj się z nami
  • Datowanie: 1988 r.
  • sygnatura: sygn. i dat. u dołu: "FS" [inicjał wiązany] / "1688 w" [litera w kółku]
  • Technika: pastel/papier
  • Wymiar: 49 x 63,5 cm w św. p-p.

 

 

Inspiracje sztuką baroku były jednym z wyznaczników twórczości Franciszka Starowieyskiego. Artysta antydatował swoje prace o 300 lat wstecz, począwszy od 1970 roku. W jego obrazach pojawiają się czaszki, kości czy ptasie głowy. Bliskie turpizmowi kompozycje, deformacje wprowadzane przez artystę, często miały charakter prowokacyjny. Znakomity rysownik, mistrz plakatu, swobodnie posługiwał się groteską i metaforą. W malarstwie Starowieyskiego, nawiązującym do surrealizmu, powraca temat ludzkiego ciała i nieuchronności przemijania.


Biografia: Starowieyski Franciszek (1930-2009)

Franciszek Starowieyski (1930-2009) urodził się w Bratkówce koło Krosna w roku 1930, zmarł w 2009 roku w Warszawie.

Znakomity malarz, scenograf, grafik, jedna z najciekawszych postaci polskiej sztuki współczesnej. Starowieyski był miłośnikiem sztuki XVII-wiecznej, wielbicielem Salwadora Dali. Lubił prowokować. Co ciekawe, jak pisze Ewa Gorządek: "od 1970 roku artysta antydatował swoje prace o 300 lat wstecz - twierdząc, że oddaje to jego stan ducha i umysłu". Tworzył także pod pseudonimem Jan Byk. W 1985 roku, jako pierwszy Polak, prezentował swoje prace w Museum of Modern Art w Nowym Jorku.
Franciszek Starowieyski pochodził z rodziny szlacheckiej. Podczas II wojny światowej wraz z bliskimi zamieszkał w Krakowie. Artysta studiował malarstwo na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod opieką Wojciecha Weissa i Adama Marczyńskiego. Dyplom uzyskał w 1955 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Michała Byliny. Był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej. W jego twórczości często pojawiał się motyw przemijania i ludzkiego ciała. Charakterystyczne dla artysty było posługiwanie się groteską, nawiązywaniem do surrealizmu i oryginalna wyobraźnia. W sztuce Starowieyskiego można znaleźć inspiracje barokową estetyką. Ważną rolę odgrywa w niej metafora. Starowieyski pracował jako wykładowca Berliner Hochschule der Kunste i Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie. Był utalentowanym rysownikiem. Zajmował się poza tym grafiką książkową, projektami scenograficznymi, tworzeniem plakatów teatralnych i filmowych (np. do "Iluminacji" Krzysztofa Zanussiego, "Białego małżeństwa" Tadeusza Różewicza, "Portretu Doriana Graya" John Osborne`a). Artystę zalicza się do przedstawicieli tzw. "polskiej szkoły plakatu" (wykonał ich ponad 300). Współpracował z Teatrem Dramatycznym. Starowieyski był twórcą Teatru Rysowania (m. in. w Wenecji i Paryżu), podczas którego, przy obecności publiczności, powstawały wielkoformatowe kompozycje. Największy, jak podaje Ewa Gorządek, powstał na Biennale w Wenecji w 1986 roku. Artysta udzielał się również w branży filmowej. Wystąpił w produkcjach Andrzeja Wajdy i Krzysztofa Zanussiego. Film Andrzeja Papuzińskiego "Bykowi chwała", poświęcony jest malarzowi. wiele podróżował, m. in. do Stanów Zjednoczonych czy Francji. Starowieyski był wykładowcą Berliner Hochschule der Kunste i Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie. Został wyróżniony m. in. Grand Prix na Biennale Sztuki Współczesnej w São Paulo (1973 r.), Grand Prix za plakat filmowy na festiwalu w Cannes (1974 r.), Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu w Paryżu (1975 r.).

 

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Polecamy