Menu
Zamówienie

Maziarska Jadwiga (1913-2003) "Forma abstrakcyjna"

  • 20 000 zł

Skontaktuj się z nami
  • sygnatura: sygn. na odwrocie: "Jadwiga / Maziarska"
  • Technika: olej/płótno
  • Wymiar: 70 x 50 cm

 

 

„Tym właśnie jest dla mnie malarstwo - tworzeniem własnej artystycznej materii. (...) Kolor jest nie tylko farbą, którą nakładam na płótno. Jest jak krew. Jest tym dla malarstwa, czym krew dla organizmu" – mówiła Jadwiga Maziarska. Prekursorka malarstwa materii w Polsce, ogromną rolę przywiązywała do struktury dzieła sztuki. Kompozycje reliefowe, ze stearyną, gęste od farby, szczególnie w pierwszej fazie twórczości, budowały specyficzny styl artystki. W kolejnych dekadach nabierał on lekkości i malarskiej swobody. W latach 70. jednolite fakturowo prace Maziarskiej przybrały postać form zgeometryzowanych, często zredukowanych kolorystycznie. Powrót do barwy i klasycznej dwuwymiarowości dzieła sztuki nastąpił w latach 80 i 90. „Forma abstrakcyjna”, dzięki sieci drgających linii i kontrastowym zestawieniu kolorów, charakteryzuje się interesującym efektem wizualnym. 


Biografia: Maziarska Jadwiga (1913-2003)

Jadwiga Maziarska urodziła się w Sosnowcu w roku 1913, zmarła w Krakowie w 2003 roku.

JadwJadwiga Maziarskaiga Maziarska edukację artystyczną rozpoczęła w Prywatnej Szkole Malarskiej A. Terleckiego w Krakowie. Następnie w latach 1934-39 była studentką Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Kształciła się pod opieką m. in. prof. Ignacego Pieńkowskiego. Przez rok studiowała także prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Jej twórczość artystyczna skupiała się przede wszystkim wokół problematyki struktury dzieła i jego materii (wówczas miało to charakter niezwykle nowatorski, ale też z racji niedocenienia przez krytyków, stało się przyczyną jej artystycznego odosobnienia). Od roku 1946 Maziarska zajmowała się wzbogacaniem faktury obrazu. Powierzchnia dzieła stanowiła obiekt szczególnego jej zainteresowania, ale równie ważna była intuicyjność w podejściu do procesu tworzenia, poczucie twórczego „objawienia”. Jej pierwsza aplikacja była wykonana ze skrawków wielobarwnych tkanin o rozmaitym splocie. Interesująca jest m. in. seria prac stworzonych z połączenia farby olejnej ze stearyną (pierwsze takie dzieło „Skazy niepisanych poematów” wystawiany był na słynnej krakowskiej wystawie „Dziewięciu” w roku 1955). Lata 70-te to zwrócenie się w kierunku form zgeometryzowanych, jednolitych fakturowo, często ograniczonych tylko do czerni i bieli. W kolejnych dekadach widać fascynacje artystki kolorem. Jadwiga Maziarska w sposób głęboki odczuwała przemijalność i upływ czasu. Mówiła: „ta zmieniona przez czas materia, także w dziełach sztuki, w swej jak gdyby makropostaci przejmuje mnie najgłębiej. Lubię patrzeć na fragmenty materii malarskiej obrazów impresjonistów i dzieła sztuki Wschodu, w których prócz samej wizji robi wrażenie działanie czasu”. J. E. Dutkiewicz pisał: „sztuka Maziarskiej jest sztuką znaków. Ich kształty i barwy są metaforą treści ukrytych w człowieku i przyrodzie”. Artystka był członkiem Grupy Młodych Plastyków (zadebiutowała w niej w 1946 roku), Klubu Artystów, Grupy Zagłębie. Byłą współtwórcą Stowarzyszenia Artystycznego Grupa Krakowska, z którym uczestniczyła we wszystkich zbiorowych wystawach. Maziarska oprócz malarstwa, zajmowała się również projektowaniem tkanin i scenografią (pracowała w teatrze lalkowym w Opolu). Do jej dorobku artystycznego zalicza się ponad 10 wystaw indywidualnych (ostatnia miała miejsce w Warszawie w roku 1989), a także zbiorowych w Polsce i poza jej granicami. Została uhonorowana Nagrodą im. Jana Cybisa w 2001 roku. Prace Maziarskej znajdują się m. in. w zbiorach muzeów w Krakowie, Warszawie, Katowicach.

 

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Polecamy