Menu
Zamówienie

Gerson Wojciech (1831-1901)

Dodany w dniu

Wojciech Gerson urodził się w 1831 roku w Warszawie, zmarł w roku 1901 w tym samym mieście. Był malarzem, rysownikiem, ilustratorem, wybitnym przedstawicielem akademizmu i realizmu lat 80. i 90.

Wojciech Wojciech GersonGerson silnie związany był z rodzinnym miastem, działał jako pedagog i krytyk sztuki. Studia podjął w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, m. in. pod opieką M. Zaleskiego i J. F. Piwarskiego. Swoją wiedzę artystyczną uzupełniał na akademii petersburskiej (został nawet profesorem tej uczelni). Gerson brał także udział w zajęciach L. Cognieta w Paryżu oraz samodzielnie studiował sztukę dawnych mistrzów zwiedzając liczne muzea i galerie. Malarz interesował się etnografią. Wraz z grupą absolwentów skupionych wokół Marcina Olszańskiego pieszo zwiedził znaczną część Polski (Lubelszczyznę, Mazowsze, Kujawy, Kielecczyznę, Pojezierze Augustowskie, Małopolskę, Podhale), jak również Wilno i Kowno. Podróże te znalazły odzwierciedlenie w tworzonych ilustracjach, m. in. do wydawnictwa Oskara Kolberga „Lud”. Wojciech Gerson malował obrazy o tematyce historycznej (były one wyrazem patriotycznej postawy malarza i jego zaangażowania w sprawy narodowe), religijnej (obrazy ołtarzowe i malowidła w Polsce, Rosji, Austrii) czy alegorycznej (np. sale hotelu Victoria). Artysta jest znany z realistycznego malarstwa pejzażowego, które stanowi ogromny wkład w polską sztukę XIX wieku. Znaleźć w nim można tematy odwołujące się do etnograficznych zainteresowań twórcy, życia polskiej wsi i krajobrazów ojczystych. Wyjątkowo bliskie malarzowi były Tatry, widoki masywów górskich, lasy. Jako dojrzały twórca Gerson zajmował się również malarstwem portretowym, które charakteryzowało się psychologiczną analizą postaci, jednak nadal utrzymane było w nurcie realistycznym. Artysta posługiwał się technikami olejnymi, akwarelami, rysunkiem, litografią,  malarstwem freskowym i sztalugowym. Na emigracji Gerson znalazł się wśród takich twórców, jak Cyprian Kamil Norwid, Henryk Pillati czy Teofil Kwiatkowski. Ogromną zasługą malarza było zainicjowanie wspólnie z A. Schouppem w roku 1858 powstania Krajowej Wystawy Sztuk Pięknych, przekształconej później w Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych (był jej wiceprezesem, pomysłodawcą i współorganizatorem wielu wydarzeń artystycznych). Gerson zasłynął również jako wybitny pedagog: był nauczycielem w Instytucie Głuchoniemych, Zakładzie Szmita dla kobiet, w warszawskiej Szkole Rysunkowej (jego uczniami byli np. Jan Stanisławski, Józef Chełmoński, Edward Okunia, Leon Wyczółkowski, Władysław Podkowiński), prowadził także lekcje prywatne. Ilustracje Gersona zdobią „Pisma” Adama Mickiewicza czy „Bajki i przypowieści” Ignacego Krasickiego. Był autorem tłumaczeń publikacji z zakresu teorii i praktyki malarskiej (np. Leonarda da Vinci „Rozprawy o malarstwie”, J. Del Medico „Anatomii dla użytku malarzów i rzeźbiarzów ułożonej”) i własnych dzieł w tej tematyce (m. in. „Współczesne kierunki malarstwa”). Jego działalność była niezwykle szeroka i różnorodna. Obejmowała również teatr i literaturę (był kierownikiem artystycznym czasopism „Przyjaciel dzieci”, „Wieniec” oraz pomysłodawcą dwutygodnika „Świat artystyczny”).  Artysta uczestniczył w wielu wystawach krajowych i zagranicznych. Prezentował swje prace w warszawskim TZSP (corocznie 1860-1900), Salonie Artystycznym (1888-1899) i Salonie A. Krywulta (1887, 1889, 1892, 1893, 1896, 1900) oraz w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych (1855-1901). Wziął udział w Pierwszej Wielkiej Wystawie Sztuki Polskiej urządzonej w Krakowie w 1887. Obrazy pokazywał na międzynarodowych ekspozycjach w Paryżu (1867, 1875, 1876, 1883, 1888, 1889, 1890, 1894, 1895, 1896, 1897, 1898, 1899, 1900), Wiedniu (1873, 1882, 1886, 1888), Petersburgu (1873, 1878, 1881, 1882, 1884, 1885), Londynie (1873), Filadelfii (1876), Monachium (1897, 1880), Moskwie (1882), Berlinie (1891) i Los Angeles (1894). Gerson otrzymał medal na Powszechnej Wystawie w Wiedniu (1873), Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Paryżu (1889), Światowej Wystawie w Chicago (1893) i Międzynarodowej Wystawie Sztuki w San Francisco (1894). Indywidualna wystawa zorganizowana za życia artysty odbyła się w Lublinie w 1884 roku.

 

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Podziel się



← Starszy post Nowszy post →