Menu
Zamówienie

Zawadowski Jan Wacław (1891–1982) "Sosna"

  • 25 300 zł

Skontaktuj się z nami
  • Datowanie: 1970 r.
  • sygnatura: sygn. śr. d.: "zawado"
  • Technika: olej/płótno
  • Wymiar: 89,2 x 116 cm

Na odwrocie płótna napis - cyfra: 1.; w prawym górnym rogu nalepka wystawy w krakowskim TPSP w roku 1975; na prawej listwie krosna nalepka zakładu stolarskiego Benedykta Bączyka w Łodz (maszynopis); na listwie środkowej nalepka Galerii Grafiki i Plakatu.

Obraz ujęty w katalogu: „Zawado - Jan Wacław Zawadowski. Malarstwo”,wstęp I. Trybowski, H. Bartnicka-Górska, TPSP, Kraków, 1975 r.

Prezentowana, późna praca Jana Zawadowskiego, jest przykładem tematyki pejzażowej w ujęciu artysty. Zastosowane chłodne barwy i szerokie pociągnięcia pędzla, nadają temu obrazowi dużo uroku. Tematyka pejzażowa, jak podaje Irena Kossowska była „pretekstem do kreowania kompozycji bliskich abstrakcji aluzyjnej; ich istotą były wzajemne relacje plam barwnych rozłożonych na płaszczyźnie płótna”. Opisywana praca doskonale wpisuje się w tą charakterystykę. Malarz nie odwzorowuje dokładnie krajobrazu – bardziej jest on bodźcem do artystycznych poszukiwań, kolorystyczną wariacją na temat pejzażu. Podpis „Zawado”, który widnieje na płótnie, stosował artysta od 1918 roku. W latach 70-tych, kiedy powstała praca „Sosna”, artysta uczestniczył m. in. w wystawach we Wrocławiu, Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie czy Nowym Jorku.


Biografia: Zawadowski Jan Wacław (1891-1982)

Jan Wacław Zawadowski „Zawado” (1891-1982) urodził się w 1891 roku w Skobiełce na Wołyniu, zmarł w 1982 r w Aix-en-Provence.

Jan Zawadowski był wybitnym malarzem i pedagogiem, wychowankiem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Był uczniem m. in. Józefa Pankiewicza, którego twórczość, podobnie jak Cezanne`a, wywarła ogromny wpływ na jego malarstwo. Po wyjeździe do Paryża w 1912 roku przyłączył się artystów związanych z Montmartre, np. Modiglianim, Zborowskim czy Apollinairem. W początkach swojej pracy twórczej, Zawadowski przedstawiał głównie martwe natury, portrety malowane w chłodnej kolorystyce czy widoki podmiejskich dzielnic Paryża. Był znakomitym kolorystą. Od 1918 roku sygnował swoje prace pseudonimem „Zawado”. Malował w technice olejnej i akwareli. Irena Kossowska w Słowniku Malarzy Polskich tak charakteryzuje jego sztukę: „wypracował indywidualną formułę malarstwa pejzażowego, syntetycznego i dekoracyjnego zarazem, o soczystej, świetlistej kolorystyce. Formy budował szerokimi, zamaszystymi pociągnięciami pędzla, tworząc zdynamizowane kompozycje o zróżnicowanej fakturze”. Artysta malował także pejzaże z Prowansji. Tematyka ta, jak podaje Kossowska: „dostarczała artyście jedynie pretekstu do kreowania kompozycji bliskich abstrakcji aluzyjnej; ich istotą były wzajemne relacje plam barwnych rozłożonych na płaszczyźnie płótna”. Zawadowski przez cztery lata przebywał w Hiszpanii (lata 1915-1919). Artysta uczestniczył w wystawach galerii Cassirer w Berlinie, Monachium czy Kolonii, Salonach Niezależnych, Jesiennym, ekspozycjach sztuki polskiej w galeriach des Beaux-Arts czy Bernheim. Zawadowski prezentował swoje prace w Polsce i poza jej granicami, m. in. w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi, Galerii Adams w Londynie czy warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. „Zawado” bardzo aktywnie działał artystycznie. W 1928 roku był jednym z założycieli Cercle des Artistes Polonais w Paryżu i Cechu Artystów Plastyków Jednoróg. Artysta po swoim profesorze, Józefie Pankiewiczu, przejął kierownictwo filii krakowskiej ASP w Paryżu (kierował nią do 1940 roku). Po wojnie uczestniczył przykładowo w wystawach w Galerie Bénézit w Paryżu, Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie czy Muzeum Archidiecezji Warszawskiej. Pośmiertna wystawa Jana Zawadowskiego miała miejsce w Musée Granet w Aix-en-Provence w 1983.

 

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Polecamy