Menu
Zamówienie

Masłowski Stanisław (1853–1926) "Pejzaż"

  • 20 700 zł

Skontaktuj się z nami
  • sygnatura: sygn. l. d.: "St. MASŁOWSKI"
  • Technika: olej/sklejka
  • Wymiar: 28 x 71,5 cm

Na odwrocie napis ołówkiem: "Stanisław Masłowski"

Stanisław Masłowski jako uczeń Gersona przejął od niego zainteresowanie naturą. Jej precyzyjne szkice ćwiczył w trakcie nauki w warszawskiej Klasie Rysunkowej. Szczęsny Rutkowski opowiada: „ładował na plecy przybory malarskie i sam, albo z kolegą, wędrował na parę dni w okolice Warszawy. Nocował, gdzie wypadło, pod gruszą lub w lesie, odżywiał się chlebem i mlekiem, kupionym po chłopskich chatach: wracał z notatnikiem pełnym rysunków i akwareli”. Tematyka pejzażowa w twórczości artysty widoczna jest od lat osiemdziesiątych XIX wieku poprzez cały okres jego pracy artystycznej. Jak czytamy w Słowniku Artystów Polskich, Masłowski wypracował charakterystyczny sposób przedstawiania polskiego pejzażu: „akwareli o podłużnym formacie, z pierwszym planem oddanym sugestywnymi plamami, a głównymi motywami rysującymi się bliżej linii niskiego horyzontu”. Ukazywanie piękna przyrody było dla artysty ważnym celem sztuki. „Pejzaż” Masłowskiego, wyjątkowy dzięki zastosowanej technice (malował bardzo często akwarelą), jest godną polecenia pracą artysty.


Biografia: Masłowski Stanisław (1853-1926)

Stanisław Masłowski urodził się 3 XII 1853 roku we Włodawie, zmarł w Warszawie 31 V 1926 roku.

Stanisław Masłowski był wybitnym malarzem, ilustratorem, krytykiem artystycznym. Wywodził się z rodziny szlacheckiej (jego ojciec był sędzią). Dzieciństwo spędził w rodzinnej miejscowości, a także w Garwolinie i Chęcinach. Po przeprowadzce z rodzicami do Warszawy, został uczniem Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego w Klasie Rysunkowej. Wielokrotnie wyjeżdżał na plenery malarskie, odbył też liczne podróże (Włochy, Francja, Łotwa, Austria). Jako młody chłopak wspólnie z malarzem Janem Owidzkim zwiedził Ukrainę. Interesował się tamtejszym folklorem (dzięki sprzedaży obrazu „Taniec Kozaków” artysta w 1886 roku wyjechał do Monachium). W trakcie nauki w Klasie Rysunkowej został nagrodzony przez akademię petersburską srebrnym medalem za rysunki odlewów gipsowych i głów z natury. Zgodnie z zaleceniami Gersona ćwiczył się w dokładnych szkicach i studiach z natury. Początkowo artysta w swoich dziełach przedstawiał typy ludowe na tle pejzażu. Jak czytamy w Słowniku Artystów Polskich: „zamiłowanie do tego rodzaju scen utrzymywało się do wczesnych lat osiemdziesiątych, podsycane wspólnymi poszukiwaniami Masłowskiego i zaprzyjaźnionych z nim młodych malarzy skupionych wokół Józefa Chełmońskiego i pracowni w Hotelu Europejskim oraz wrażeniami z podróży ukraińskich”. W malarstwie artysty pojawiają się także konie, typy cygańskie czy sceny kozackie. Pejzażowe sceny rodzajowe z wczesnego okresu twórczości charakteryzowały się „dość realistycznym przedstawianiem postaci ludzkiej, przy pewnych niedostatkach w partii pejzażu”. Pejzaż jako samodzielny temat malarski zaczął pojawiać się w twórczości Masłowskiego w latach osiemdziesiątych XIX wieku (np. obraz „Wschód księżyca”). Kolejna dekada to jak pisze Jolanta Polanowska: „indywidualne próby recepcji kolorystycznych doświadczeń impresjonizmu i deformacje wynikające z premodernistycznych poszukiwań”, a następnie – ponowne zwrócenie się w kierunku malarstwa z natury, głównie w technice akwareli. Początek XX wieku określa się jako najlepszy okres twórczy Stanisława Masłowskiego. Przyczyniły się do tego podróże artysty do Wenecji i Paryża. Artysta stworzył charakterystyczny sposób przedstawiania polskiego pejzażu: „akwareli o podłużnym formacie, z pierwszym planem oddanym sugestywnymi plamami, a głównymi motywami rysującymi się bliżej linii niskiego horyzontu” (Słownik Artystów Polskich). Typowe dla artysty są także akwarelowe widoki południowego pejzażu z elementami architektury czy  rzeźb. Przyniosły mu one dużą popularność. Masłowski nie ograniczał się jedynie do tematyki pejzażowej. Tworzył także kompozycje symboliczne czy historyczno-batalistyczne, martwe natury. Stanisław Masłowski zajmował się grafiką, ilustratorstwem, rzadziej rzeźbą i sztuką użytkową. Stworzył ilustracje do „Pana Tadeusza” Mickiewicza, „Placówki” Bolesława Prusa czy noweli „Sąd” Władysława Reymonta. Artysta pisał artykuły z zakresu krytyki artystycznej, publikowane m. in. w „Kłosach”, „Świecie” czy „Kurierze Warszawskim”.

Masłowski należał do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, TAP Sztuka, Stowarzyszenia Artystów Malarzy Pro Arte, a także Oddziału Warszawskiego Polskiego Instytutu Sztuk Pięknych i Société Nationale des Beaux Arts w Paryżu. Talent artysty był wielokrotnie nagradzany, m. in. brązowym medalem na Wystawie Powszechnej w Paryżu w 1900 roku, nagrodą jubileuszową w 1916 roku czy Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1926 roku. Artysta uczestniczył w licznych wystawach w kraju i poza jego granicami (jego debiut datuje się na 1875 lub 1876 rok w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie). Obrazy artysty były pokazywane m. in. w Salonie Krywulta, Salonie Sztuki Czesława Garlińskiego, a także w Krakowie, Lwowie, Chicago, Paryżu, Berlinie, Pradze czy Londynie. Prace Stanisława Masłowskiego wzbogacają przykładowo zbiory muzeów narodowych w Krakowie, Kielcach, Warszawie i we Wrocławiu.

 

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Polecamy