Menu
Zamówienie

Jarocki Władysław (1879-1965) "Barbakan"

  • 5 800 zł

Skontaktuj się z nami
  • Datowanie: 1926 r.
  • sygnatura: sygn. i datowany p.d.: „W Jarocki/1926″
  • Technika: akwarela/papier
  • Wymiar: 50 x 70 cm

Zabytki i widoki Krakowa, jak podaje Słownik Artystów Polskich, były tematem obrazów Władysława Jarockiego szczególnie podczas okupacji. Akwarela „Barbakan” powstała w okresie międzywojennym. Wówczas artysta był dziekanem wydziału malarstwa i rzeźby krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W latach 1923-1938 zajmował się również organizacją działu polskiego na corocznych wystawach Carnegie Institute w USA. Prezentowana praca jest wartym uwagi dziełem Władysława Jarockiego.


Biografia: Jarocki Władysław (1879-1965)

Władysław Jarocki przyszedł na świat w 1879 roku w Podhajczykach na Ukrainie, zmarł w 1965 w Krakowie.

Władysław JarockiWładysław Jarocki był wychowankiem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i takich malarzy, jak m. in. Józef Mehoffer i Leon Wyczółkowski. Swoją wiedzę uzupełniał także na Académie Julian w Paryżu. Jarocki ukończył lwowska politechnikę i był inżynierem architektem. Artysta zasłynął jako malarz, rysownik i grafik, przedstawiciel nurtu folklorystycznego w sztuce Młodej Polski, organizator polskiego życia artystycznego lat 20 i 30-tych XX wieku. W swoich obrazach poruszał tematykę wiejskiego życia i obyczajów Huculszczyzny i Podhala. Tworzył także portrety i pejzaże (m. in. Wenecji, Litwy, Tatr). Do jego dzieł zalicza się również grafiki (np. akwafortowe widoki Paryża). Ponadto Jarocki rysował karykatury (np. wykonywał ilustracje do dwutygodnika „Liberum Veto” i utworu Kasprowicza „Marchołt gruby a sprośny”). Był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” i Wiedeńskiej Secesji. W trakcie I wojny światowej wykonywał reportażowe rysunki z pola bitwy, potem kierował pracami przy odbudowie architektury powiatu lwowskiego. Był także pedagogiem. Wykładał na politechnice lwowskiej, w Państwowej Szkole Przemysłowej, na Akademii Sztuk Pięknych (był profesorem zwyczajnym na tej uczelni), a podczas okupacji w Städtische Handwerker- und Kunstgewerbeschule w Krakowie. Malarz prowadził intensywną działalność organizacyjną: propagował rodzimą sztukę za granicą, przygotował polską ekspozycję na 12. Biennale w Wenecji, współtworzył dział polski na corocznych wystawach Carnegie Institute w Stanach Zjednoczonych. Był członkiem Towarzystwa Szerzenia Sztuki Polskiej wśród Obcych i w jej ramach organizował wielokrotnie prezentacje sztuki polskiej. Władysław Jarocki pełnił także funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1927-1934, pracował jako radny tego miasta, był członkiem Komisji Rzeczoznawców dla Państwowych Zbiorów Sztuki. Artysta był jednym z założycieli ważnego dla polskiej kultury miesięcznika „Sztuki Piękne” i redaktorem naczelnym tego periodyku. Jarocki swoją wiedzę i doświadczenia z zakresu sztuki opisał w książce „Moje drogi malarskie i inne wspomnienia”. Po raz pierwszy w Polsce obrazy artysty zostały pokazane w roku 1905 w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Brał udział także w wystawach warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (wszystkich krajowych i zagranicznych). Indywidualne swoje prace pokazywał we Lwowie (1912), Warszawie (1914, 1938), Poznaniu (1923), Hadze (1938), Krakowie (1939, 1949, 1952, 1957) i Zakopanem (1956). 

 

                                                                             

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski

 

 

                                                                                            

 


Polecamy