Menu
Zamówienie

Fijałkowski Stanisław (ur. 1922) "Teka Xylon 63"

  • 2 400 zł

Skontaktuj się z nami
  • Datowanie: 1984 r.
  • Technika: technika własna (szlachetny wydruk linorytu)/papier
  • Wymiar: 49,5 x 34,5 cm (3 arkusze podwójne i 1 pojedynczy)

 

 

Praca posiada wystawiony dokument potwierdzający autentyczność przez wydawcę XYLON Zürich.

„Rozwój tego osobliwego malarstwa zmierzał w kierunku coraz dalej posuniętych uproszczeń i coraz bogatszej wielowarstwowości znaków-symboli. Dzięki temu sfera asocjacyjna jego prac zyskiwała na poetyckiej ezoteryczności” – pisała Bożena Kowalska. Prezentowane prace łączą w sobie oszczędność formy, w której dominują subtelnie prowadzone linie oraz bogactwo interpretacyjne. Grafiki z teki Xylon 63 nawiązując do form geometrycznych, nie podporządkowują się jednak ściśle ich regułom.

 Stanisław Fijałkowski należy do Międzynarodowego Stowarzyszenia Drzeworytników XYLON z siedzibą w Szwajcarii. Do 2000 roku był przewodniczącym Polskiej Sekcji tego stowarzyszenia. Od 1990 roku pełni funkcję wiceprezydenta Międzynarodowego Zarządu Głównego.


Biografia: Fijałkowski Stanisław (ur. 1922)

Stanisław Fijałkowski urodził się w Zdołbunowie na Wołyniu w 1922 roku

Stanisław Fijałkowski to artysta malarz, grafik, wieloletni pedagog Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi (PWSSP). W trakcie okupacji pracował przymusowo w Królewcu. Wówczas zainteresował się sztuką. Początkowo zdobywał wiedzę samodzielnie, dopiero po zakończeniu działań wojennych podjął studia w PWSSP w Łodzi. Jego profesorami byli m. in. Władysław Strzemiński, Ludwik Tyrowicz i Stefan Wegner. Pozostał na uczelni, był asystentem Strzemińskiego, a w 1983 roku uzyskał tytuł profesorski. Artysta pełnił funkcję prorektora i dziekana Wydziału Grafiki. Został również mianowany doktorem honoris causa Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Prowadził zajęcia także na uczelniach zagranicznych: w Mons (1978, 1982), Giessen (1989-1990), Marburgu (1990).

W pierwszym okresie swojej twórczości Fijałkowski nawiązywał do impresjonizmu. Jak podaje Słownik Malarzy Polskich: „w końcu lat 50 zainteresowały go możliwości symbolicznego wykorzystania środków ekspresji typowych dla malarstwa abstrakcyjnego”. Interesował się twórczością surrealistów, Malewicza, Mondriana, Kandinsky’ego. W roku 1997 jako pierwszy przełożył na język polski jego rozprawę „Über das Geistige in der Kunst”. Przetłumaczył również publikację Kazimierza Malewicza. Artysta pomimo licznych inspiracji, wypracował charakterystyczne dla siebie podejście do sztuki: „większość jego prac (zarówno malarskich, jak graficznych) to ascetyczne kompozycje skonstruowane w oparciu o zasadę zabudowania niemal jednolitego kolorystycznie tła elementami wywodzącymi się ze świata geometrii” (Słownik Malarzy Polskich). W dorobku artystycznym Fijałkowskiego można zaobserwować pojawianie się podobnych motywów. Typowa dla jego malarstwa jest również „lapidarność form w połączeniu z oszczędną paletą rozmytych barw”. Fijałkowski ceni sobie niezależność w interpretacji swoich dzieł, dlatego nie narzuca odbiorcy gotowej analizy ich znaczenia.

Stanisław Fijałkowski należy do Międzynarodowego Stowarzyszenia Drzeworytników XYLON, Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk w Salzburgu, Belgijskiej Królewskiej Akademii Nauki, Literatury i Sztuk Pięknych z siedzibą w Brukseli. W latach 70-tych (1974-1979) był wiceprezesem Polskiego Komitetu AIAP (Association Internationale des Arts Plastiques). Artysta uczestniczył w Biennale w São Paulo (1969 r.), Wenecji (1972 r.), Biennale Grafiki w Krakowie czy Lublanie. Swoje prace prezentowa także m.in. w Muzeum Sztuki w Łodzi czy Muzeum Narodowym w Poznaniu. Za osiągniecia artystyczne został wyróżniony np. Nagrodą Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida i Nagrodą im. Jana Cybisa.

 

Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski


Polecamy